Kiedy byliśmy sierotami

Anglia, lata trzydzieste XX wieku. Christopher Banks jest słynnym londyńskim detektywem, podziwianym za rozwiązywanie głośnych spraw. Sam uważa jednak, że najważniejsze śledztwo wciąż przed nim: od dzieciństwa nie daje mu spokoju zagadka zniknięcia rodziców. Banks dorastał w Szanghaju, w kolonii cudzoziemców, w mieście pełnym sekretów i politycznych napięć. Kiedy najpierw ojciec, a potem matka przepadli bez śladu, chłopca odesłano do Anglii.

Po latach bohater wraca do miasta swojego dzieciństwa, przekonany, że wyjaśnienie dawnej tajemnicy pomoże również zażegnać katastrofę, która wisi nad światem. Trafia do Szanghaju ogarniętego wojną chińsko-japońską. Wędrówka przez zrujnowaną metropolię zamienia się w podróż w czasie: wspomnienia mieszają się z teraźniejszością, jawa ze snem, a prawda o losie rodziców pozostaje mglista i trudno uchwytna. Stopniowo wychodzą na jaw mroczne sekrety osób bliskich Banksowi.

Kazuo Ishiguro wykorzystuje schemat powieści detektywistycznej, by go przekształcić i podważyć. Narratorem jest sam Banks, a czytelnik szybko orientuje się, że jego pamięć i ocena wydarzeń bywają zawodne. Historia kryminalna ociera się o baśń i przechodzi w thriller polityczny, a zarazem pozostaje opowieścią o dzieciństwie, utracie i złudzeniach, którymi człowiek porządkuje własną przeszłość.

Powieść, wydana po raz pierwszy w 2000 roku, była nominowana do Nagrody Bookera oraz Nagrody Whitbreada. Jej autor, brytyjski pisarz urodzony w Japonii, otrzymał w 2017 roku Literacką Nagrodę Nobla.