Atlas [polskiego] bezformia

„Atlas [polskiego] bezformia” Tomasza Szerszenia i Agnieszki Daukszy to esej łączący tekst z materiałem wizualnym, wydany w serii „Atlas. Antropologia wizualności”. Autorzy podejmują próbę rozpoznania, co kategoria bezformia mogłaby znaczyć w polskim kontekście.

Pojęcie to wywodzi się z kręgu surrealizmu i myśli Georges’a Bataille’a, a w teorii sztuki upowszechnili je Yve-Alain Bois i Rosalind Krauss. Szerszeń i Dauksza pytają, jak rozumieć je tu i teraz. Przywracają mu kontekst historyczny i społeczny oraz wiążą z konkretną, materialną topografią. Wskazują kilka kierunków poszukiwań: pamięć wojny i Zagłady, gwałtowną transformację ekonomiczną, uprzemysłowienie i katastrofę ekologiczną, a także szczególne doświadczenie bezsilności.

Książka ma charakter rekonesansu, który testuje możliwe znaczenia pojęcia, zamiast podawać zamkniętą definicję. Dopełnia dwie inne publikacje tej samej serii: „Bezformie: sposób użycia” oraz antologię „Atlas”. Jest przeznaczona dla czytelników zainteresowanych teorią sztuki, antropologią obrazu i humanistyką współczesną.