Lalka

„Lalka” Bolesława Prusa, publikowana w odcinkach w latach 1887–1889, a w wydaniu książkowym w 1890 roku, uchodzi za jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury i szczytowe osiągnięcie realizmu. To wydanie ukazuje się w serii „Kanon W.A.B.”.

Głównym bohaterem jest Stanisław Wokulski, dawny subiekt, uczestnik powstania styczniowego i zesłaniec, który dorobił się majątku i stał się jednym z najbogatszych kupców Warszawy. Jego życiem zaczyna rządzić uczucie do Izabeli Łęckiej, pięknej panny z podupadłej rodziny arystokratycznej, dla której stara się wejść do wyższych sfer. Równolegle czytelnik poznaje pamiętnik starego subiekta Ignacego Rzeckiego, przyjaciela Wokulskiego, wiernego dawnym ideałom.

Na tym tle Prus kreśli szeroki obraz Warszawy drugiej połowy XIX wieku: arystokracji, mieszczaństwa, środowisk żydowskich i niemieckich oraz miejskiej biedoty. Powieść zestawia romantyczny idealizm z pozytywistycznym programem pracy i nauki, pyta o miejsce jednostki w społeczeństwie i o przyczyny zmarnowanych możliwości. Jest lekturą obowiązkową w szkole średniej.