Wichrowe Wzgórza

Akcja powieści rozgrywa się na wrzosowiskach Yorkshire, gdzie sąsiadują ze sobą dwie posiadłości: posępne Wichrowe Wzgórza i Drozdowa Ostoja. W 1801 roku Lockwood zostaje najemcą Drozdowej Ostoi i składa wizytę swojemu gospodarzowi, Heathcliffowi, który mieszka na Wichrowych Wzgórzach. Chłodny, nieprzystępny właściciel oraz dziwne zachowanie domowników, a także niepokojąca noc spędzona w jego domu, sprawiają, że Lockwood zaczyna wypytywać o przeszłość obu rodzin.

Historię opowiada mu gospodyni Ellen Dean, zwana Nelly. Jej relacja cofa się o mniej więcej trzydzieści lat, do chwili, gdy pan Earnshaw przywiózł do domu osieroconego chłopca, Heathcliffa. Przybysz zbliża się do córki Earnshawa, Catherine, natomiast syn gospodarza, Hindley, od początku darzy go niechęcią. Więź Catherine i Heathcliffa, zrodzona w dzieciństwie, staje się namiętnym i niszczącym uczuciem.

Catherine wybiera małżeństwo z zamożnym Edgarem Lintonem z Drozdowej Ostoi, a Heathcliff opuszcza okolicę. Po latach powraca jako człowiek bogaty i zdecydowany na zemstę. Poślubia siostrę Edgara, Isabellę, i krok po kroku dąży do przejęcia obu majątków, wciągając w swoje plany także kolejne pokolenie: córkę Catherine, własnego syna Lintona oraz syna Hindleya, Haretona.

Powieść łączy cechy tragedii i prozy gotyckiej. Porusza tematy miłości przechodzącej w obsesję i chęć posiadania, okrucieństwa i przemocy domowej, zemsty, różnic klasowych, dziedziczenia majątku oraz trwałego wpływu dzieciństwa na charakter człowieka.