Zabytkowa stacja kolejowa Gniezno. Od Kolei Górnośląskiej do Planu Otto

Stacja kolejowa w Gnieźnie należy do ważnych historycznych węzłów Wielkopolski. Miron Urbaniak śledzi jej rozwój od powstania w 1872 roku do końca II wojny światowej, pokazując, jak zmieniały się układ torów, zabudowa i znaczenie całego zespołu. Osobne miejsce poświęca planom rozbudowy realizowanym w związku z niemieckim planem wojennym „Otto”. Dzieje stacji przedstawia więc nie tylko jako historię lokalnego obiektu, lecz także jako część szerszych przemian transportu i infrastruktury.

Druga część książki skupia się na zabytkowej wartości gnieźnieńskiej infrastruktury kolejowej. Autor omawia poszczególne budynki i budowle inżynieryjne, a zarazem ocenia znaczenie całego zespołu stacyjnego. Dzięki takiemu ujęciu można zobaczyć, dlaczego ochrony wymaga nie tylko pojedynczy obiekt, lecz także jego relacja z pozostałymi elementami węzła. Publikacja wskazuje możliwe kierunki opisu i oceny dziedzictwa kolejowego.

Tekst uzupełniają plany oraz zdjęcia odnalezione w archiwach i bibliotekach w Polsce i Niemczech, w tym materiały wcześniej niepublikowane. W książce zamieszczono również współczesne fotografie kilkudziesięciu zachowanych w Gnieźnie obiektów. Pozwalają one porównać dokumentację historyczną ze stanem widocznym dziś.

„Zabytkowa stacja kolejowa Gniezno. Od Kolei Górnośląskiej do Planu Otto” łączy monografię historyczną z opisem materialnego dziedzictwa techniki. To propozycja dla czytelników zainteresowanych dziejami kolei, historią Wielkopolski i ochroną zabytkowej infrastruktury.