Współtworzenie zmiany

Jon Frederickson przedstawia integratywną teorię i model interwencji w terapii dynamicznej. Jego podstawą jest bieżąca, prowadzona z chwili na chwilę ocena tego, czego pacjent potrzebuje w danym momencie sesji, oraz budowanie świadomego przymierza terapeutycznego. Relacja z terapeutą ma pomóc pacjentowi dotrzeć do istoty problemu, zrozumieć jego przyczyny i objawy, a następnie uwolnić się od mechanizmów obronnych podtrzymujących cierpienie. Kluczowe znaczenie mają w tym procesie badanie i nazywanie uczuć oraz regulowanie lęku.

Książka składa się z trzech części. Pierwsza dotyczy ustalania obszaru pracy w terapii i omawia uczucia, lęk, mechanizmy obronne, psychodiagnozę oraz prowadzenie wywiadu. Druga poświęcona jest budowaniu kompetencji u pacjentów z kruchym ego, w tym pracy z depresją i somatyzacją, rozwijaniu samoobserwacji oraz regresyjnym i afektywnym mechanizmom obronnym. Trzecia część opisuje pracę z pacjentami przejawiającymi silny opór: patologię superego, opór przeniesieniowy, dotarcie do treści nieświadomych i konsolidację zmian.