Ruchome obrazki. Świat Dysku

„Ruchome obrazki” to dziesiąta powieść Terry’ego Pratchetta z cyklu „Świat Dysku”, wydana po raz pierwszy w 1990 roku. Autor bierze w niej na warsztat narodziny przemysłu filmowego i mit Hollywood, przenosząc je do swojego humorystycznego świata fantasy.

Alchemicy z Ankh-Morpork wynajdują sposób utrwalania ruchomych obrazów: w kamerach siedzą chochliki, które w błyskawicznym tempie malują kolejne klatki na taśmie. Wkrótce na odległym, piaszczystym wzgórzu Świętego Gaju, czyli Holy Woodu, wyrasta miasteczko dekoracji, a tłumy ludzi, trolli i krasnoludów ciągną tam, wiedzione niejasnym przymusem, by zostać gwiazdami. Wśród nich są Victor Tugelbend, wieczny student Niewidocznego Uniwersytetu, oraz Ginger, dziewczyna z prowincji marząca o sławie. Interes szybko przejmuje Gardło Sobie Podrzynam Dibbler, uliczny sprzedawca kiełbasek, który odkrywa w sobie talent producenta i przygotowuje widowisko wszech czasów, „Porwane wiatrem”.

Za gorączką kręcenia kryje się jednak coś więcej niż chęć zysku. Wzgórze skrywa dawną tajemnicę, a siła ludzkiej wyobraźni skupionej na ekranie zaczyna naruszać granicę rzeczywistości. Victorowi i Ginger pomaga Gaspode, gadający kundel o ciętym języku, który sam chętnie uratowałby świat, choć całą sławę zbiera inny pies.

Książka jest pełna aluzji do klasyki kina i żartów z mechanizmów show-biznesu. Można ją czytać niezależnie od pozostałych tomów; po raz pierwszy pojawiają się w niej także postacie ważne dla dalszych części cyklu, w tym nadrektor Mustrum Ridcully.