Moje miejsce na ziemi

Obszerna powieść hiszpańskiej pisarki Julii Navarro o tym, jak wielka historia kształtuje losy pojedynczych ludzi. Opowiada o niespełnionej miłości, poczuciu winy, zemście i cieniach przeszłości, które wpływają na podejmowane decyzje i nie pozwalają patrzeć w przyszłość. Jest zarazem opowieścią o przyjaźni wystawionej na próbę przez czas i odległość.

Fernando, Catalina i Eulogio urodzili się w tej samej dzielnicy Madrytu i spędzili w niej beztroskie dzieciństwo. W dorosłość wchodzą w najgorszym możliwym momencie, tuż po wyniszczającej kraj wojnie domowej, w której ich rodziny nie znalazły się po stronie zwycięzców. Każde z nich straciło kogoś bliskiego albo coś cennego.

Mimo to próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości, cieszyć drobnymi przyjemnościami i łapać chwile szczęścia. Trwa to do czasu, gdy kilka nierozważnych kroków stawia ich przed koniecznością podjęcia poważnej decyzji. Wszyscy troje postanawiają uciec z Hiszpanii, choć każde kieruje się innym powodem.

Europa początku lat czterdziestych nie sprzyja podróżom, dlatego przyjaciele płyną do Aleksandrii. Podobno zatrzymał się tam znajomy młody amerykański poeta, z którym Catalina musi wyjaśnić ważne dla niej sprawy. Egipt okazuje się jednak dopiero początkiem ich odysei. Nie są tam bezpieczni, a Amerykanin, którego dziewczyna desperacko szuka, wciąż jej się wymyka.

Bohaterowie wracają więc do ogarniętej wojną Europy. Los rozrzuca ich po świecie: do Paryża, Londynu, Chile i Bostonu. Przed nimi długie lata tułaczki i poszukiwania własnego miejsca na ziemi, jeśli takie w ogóle istnieje. Ich drogi rozchodzą się i ponownie krzyżują, a dawne wybory wracają w nieoczekiwanych okolicznościach.

Akcja rozgrywa się na kilku kontynentach i obejmuje wiele lat, od powojennej Hiszpanii generała Franco po czasy II wojny światowej i lata późniejsze. Navarro łączy fikcję z tłem historycznym XX wieku, a rozbudowana fabuła zawiera zarówno wątki obyczajowe, jak i elementy sensacyjne oraz szpiegowskie. Książka przestrzega też przed tym, by w pogoni za własnymi demonami nie zapomnieć o życiu, które toczy się tu i teraz.

Powieść liczy blisko osiemset stron i jest adresowana do czytelników epickich sag historycznych. Z hiszpańskiego przełożył ją Jerzy Żebrowski.