Jeszcze ciszej

Stevenson na werandzie

Złapany w drodze. Zmięty.Ustawiony na tle ciemnych krzaków.Z dłońmi szmacianej lalki,z oczami rozkwitającymi jak wodne kwiatyw białych trocinach brwi.

Język to kawałek wycieraczki z okolicy ust.

zabawa w chowanego

Okej, wygląda to tak, że siedzę osiem godzin w pracy,potem odbieram dziecko z przedszkola. Karmię nas,bawimy się, zdarza mi się też tupać nogą i krzyczeć,gryźć w język, ze złości zaciskaćpięści. Nocą ciągle jeszcze uprawiamseks i miewam koszmary.

Lecz tak naprawdę biegampo betonowych bramach, sypiępiaskiem kolegom w oczy, rozwalamzjełczałe jajka na drzwiach mieszkającej obok wariatki, słyszę,jak matka wzywa mnie przez okno, kiedy zwisającgłową w dół z trzepaka, patrzę na płynące chmury i wyobrażam sobie.No co ja mogłam sobie wyobrażać?

kilkadziesiąt lat później

myślę, czy nie rzucić pracy i idę na manifestację.wiatr coraz częściej zamienia się w wichurę,deszcz w ulewę, uchodźcy wypadają z łodzijak bile z za ciasnego stołu, jakiś palant wycina drzewa,ale przecież nikt nie puka do drzwi,żadna żydowska kobieta, patrząc w oczy, nie pyta,czy nie przechowam dziecka, a ja czule kładąc dłońna głowę mojego syna, nie muszę odpowiadać.

(fragmenty książki)