Nie po drodze

„Nie po drodze” to tom wierszy Jolanty Sztejki, który ukazuje się dwanaście lat po jej poprzednim zbiorze i w trzydziestą rocznicę debiutu prasowego autorki. Wydawca przedstawia go jako podsumowanie dotychczasowej drogi twórczej poetki.

Tematem książki jest życie, które nie zawsze prowadzi tam, dokąd się zmierzało. Wiersze mówią o miłości i jej utracie, tęsknocie, ciele, przemijaniu, samotności i rozczarowaniach, a także o sile, która rodzi się po cichu, gdy wydaje się, że wszystko już się wypaliło.

Sztejka pisze wprost, bez upiększeń i patosu. Jej poezja trzyma się blisko codzienności i konkretu: niedopitej kawy, zimnych dłoni, szpitalnych poczekalni, rodzinnych pęknięć, górskich szlaków, zapachu bzu i ciszy, która bywa wymowniejsza od słów. Powraca w niej doświadczenie kobiece, pokazane jako jednocześnie czułe i gniewne, kruche i nieustępliwe.

Tom jest adresowany do czytelników, którzy mają za sobą straty, rozstania i zmiany i próbują zrozumieć, kim po nich są. Liryka ma charakter osobisty i dojrzały; nie proponuje pocieszenia na skróty. Tytuł odsyła do doświadczenia mijania się z własnymi planami i z ludźmi, z którymi miało się iść razem.

Niewielka książka liczy 76 stron i ukazała się w miękkiej oprawie. Zainteresuje odbiorców współczesnej polskiej poezji, zwłaszcza liryki osobistej i konfesyjnej.