Frankenstein

Wiktor Frankenstein, młody uczony zafascynowany granicami wiedzy, tworzy żywą istotę. Gdy widzi rezultat eksperymentu, przerażony odwraca się od własnego dzieła. Pozbawione opieki stworzenie musi samo poznawać świat i ludzi, którzy oceniają je przez pryzmat wyglądu. Pragnienie bliskości spotyka się z lękiem i odrzuceniem, a samotność stopniowo przeradza się w gniew.

Drogi twórcy i stworzenia pozostają odtąd nierozerwalnie związane. Frankenstein próbuje uciec przed odpowiedzialnością za własną decyzję, podczas gdy istota domaga się wysłuchania i miejsca wśród innych. Ich konflikt prowadzi do tragedii i stawia pytanie o to, czy człowiek może powołać życie, nie biorąc odpowiedzialności za jego los. Mary Shelley łączy opowieść grozy z namysłem nad ambicją naukową, uprzedzeniem i potrzebą akceptacji. Dzięki temu „Frankenstein” pozostaje historią zarówno o eksperymencie, jak i o skutkach porzucenia.