Dżuma

Powieść-parabola Alberta Camusa, laureata literackiej Nagrody Nobla, wydana po raz pierwszy w 1947 roku. W algierskim Oranie w latach czterdziestych wybucha epidemia dżumy, a miasto zostaje zamknięte. Mieszkańcy reagują na zarazę różnie: wyparciem, strachem, rezygnacją, próbą ucieczki albo chęcią zysku.

Doktor Bernard Rieux od początku podejmuje walkę z chorobą, traktując ją jako swój obowiązek lekarza i człowieka, a z czasem dołączają do niego inni. Dżuma jest tu metaforą zła, w tym wojny i totalitaryzmu, a książka stawia pytania o solidarność i sens działania wobec cierpienia. Lektura szkolna, w przekładzie Joanny Guze.