Dziady

„Dziady” Adama Mickiewicza to cykl dramatów romantycznych, w tym wydaniu opatrzony opracowaniem przeznaczonym dla uczniów. Utwór zalicza się do dramatów otwartych, nazywanych też amorficznymi, ze względu na brak klasycznej, spójnej kompozycji.

Poszczególne części różnią się tematyką. Część II, osnuta wokół ludowego obrzędu przywoływania dusz zmarłych prowadzonego przez Guślarza, ma charakter moralno-społeczny. Część IV jest opowieścią o nieszczęśliwej miłości Gustawa. Część III, której bohaterem jest Konrad, dotyczy losów narodu po upadku powstania listopadowego, prześladowań młodzieży wileńskiej przez władze carskie i sprawy niepodległości.

Części II i IV oraz wiersz „Upiór” określa się jako Dziady wileńsko-kowieńskie, a część III, napisaną w Dreźnie, jako Dziady drezdeńskie. Według badaczy utwór był także wyrazem solidarności poety z rodakami po klęsce powstania.