Duma i uprzedzenie

Powieść Jane Austen, wydana po raz pierwszy w 1813 roku, przedstawia życie angielskiego ziemiaństwa na przełomie XVIII i XIX wieku. Jej bohaterami są członkowie niezbyt zamożnej rodziny Bennetów, w której dorasta pięć córek. Ponieważ odpowiednie małżeństwo jest dla nich najważniejszą drogą do zabezpieczenia przyszłości, pani Bennet uważnie śledzi każdą okazję do poznania stosownego kandydata.

Taka okazja pojawia się, gdy w sąsiedniej posiadłości Netherfield zamieszkuje Charles Bingley, młody i majętny kawaler. Na pierwszym balu Bingley okazuje wyraźne zainteresowanie najstarszą z sióstr, Jane. Towarzyszy mu przyjaciel, pan Darcy, jeszcze zamożniejszy od niego, którego wyniosłe zachowanie od początku zraża do niego Elizabeth Bennet, inteligentną i obdarzoną poczuciem humoru drugą córkę państwa Bennetów.

Dalsze losy obu sióstr komplikują nieporozumienia, sprzeciw rodzin, skandale obyczajowe oraz zbyt pochopne sądy o innych ludziach. Powieść pokazuje, jak pierwsze wrażenie może okazać się mylące i jak bliższe poznanie drugiego człowieka zmienia wcześniejsze opinie. Austen zestawia przy tym wartość inteligencji, uczciwości i poczucia humoru z majątkiem oraz pozycją społeczną.

Ważnym tłem utworu jest sytuacja kobiet w ówczesnej Anglii, których przyszłość w dużej mierze zależała od zawartego małżeństwa i majątku rodziny. Tytułowe duma i uprzedzenie odnoszą się do postaw, które bohaterowie muszą rozpoznać we własnym zachowaniu, zanim zdołają właściwie ocenić innych.