Co widać i czego nie widać

Esej Frédérica Bastiata z 1850 roku należy do klasyki literatury ekonomicznej. Francuski publicysta i zwolennik wolnego handlu formułuje w nim zasadę, którą uważał za podstawę myślenia o gospodarce: każda decyzja wywołuje skutki widoczne od razu oraz takie, które ujawniają się później lub pozostają niezauważone, a dobry ekonomista bierze pod uwagę jedne i drugie.

Bastiat ilustruje swój wywód prostymi przykładami, z których najbardziej znana jest przypowieść o zbitej szybie. Na ich podstawie dowodzi, że interwencje państwa, subsydia czy cła ochronne mogą przynosić efekty odwrotne do zamierzonych, ponieważ ich koszty ponoszą inni niż ci, którzy korzystają. Jest to stanowisko charakterystyczne dla liberalizmu gospodarczego, z którym polemizują przedstawiciele innych szkół ekonomicznych.

Krótki, przystępnie napisany tekst bywa wykorzystywany jako wprowadzenie do pojęcia kosztu alternatywnego. To drugie polskie wydanie w przekładzie Stanisława Stachury.