Chłopcy z Placu Broni

„Chłopcy z Placu Broni” to powieść węgierskiego pisarza Ferenca Molnára, wydana po raz pierwszy w 1907 roku i zaliczana do klasyki literatury dla młodych czytelników. Jej akcja toczy się w Budapeszcie pod koniec XIX wieku.

Bohaterami są uczniowie mieszkający w okolicach ulicy Pawła, którzy na pustej parceli zwanej Placem Broni urządzili swoje miejsce zabaw. Plac staje się dla nich symbolem przyjaźni, lojalności i beztroskiego dzieciństwa, ale też czymś, o co trzeba walczyć, gdy upomina się o niego konkurencyjna grupa chłopców.

Na pierwszy plan wysuwa się Nemeczek, najmłodszy i najmniej doceniany w gromadzie. Koledzy uważają go za bojaźliwego, on jednak jest bez reszty oddany grupie i mimo strachu wielokrotnie dowodzi odwagi. Jego poświęcenie i tragiczny los pokazują, ile znaczą honor i wierność sprawie oraz jak łatwo nie docenić najsłabszych. Książka jest lekturą szkolną.