Autobiografia czerwonego

Gerion, wrażliwy skrzydlaty chłopiec o czerwonej skórze, zaczyna spisywać własną autobiografię już jako pięciolatek. Kiedy dorasta i staje się zagubionym młodzieńcem, spotyka pewnego siebie włóczęgę imieniem Herakles. Ich znajomość ma siłę wybuchu wulkanu i zmienia życie bohatera.

Anne Carson sięga po dwa antyczne źródła tej historii. Pierwszym jest grecki mit o herosie i jego dwunastu pracach, drugim – „Gerioneida”, poemat Stezychora, który opisywał życie skrzydlatego odmieńca spokojnie doglądającego czerwonego stada i zabitego przez gwałtownego najeźdźcę. Kanadyjska poetka opowiada te zdarzenia na nowo, przenosząc je we współczesność. Powstaje obrazowa i erudycyjna książka o zwyczajnej, źle ulokowanej miłości, a jednocześnie refleksja nad byciem innym.

„Autobiografia czerwonego”, wydana w oryginale w 1998 roku, jest powieścią napisaną wierszem, która przekracza granice gatunków i wyrasta z praktyki przekładu literackiego. Nawiązuje do Homera i Stezychora, a także do Emily Dickinson i Gertrude Stein. Utwór łączy dowcip z erudycją i należy do najbardziej znanych książek autorki.