Zapiski oficera Armii Czerwonej

Satyryczna powieść Sergiusza Piaseckiego, napisana w formie dziennika sowieckiego oficera. Pokazuje polską rzeczywistość na Kresach widzianą oczami tych, którzy przyszli jako „wyzwoliciele”, i w humorystyczny sposób zderza ze sobą dwa zupełnie różne światopoglądy.

Narratorem jest Michaił Zubow, krasnoarmiejec, który wkracza z Armią Czerwoną na ziemie polskie w przekonaniu, że wyzwala braci z burżuazyjnego jarzma. Zostaje skierowany do Wilna, które w jego oczach okazuje się prawdziwą kapitalistyczną jaskinią: ludzie chodzą w butach, mężczyźni w kapeluszach, kobiety w pończochach i kolorowych sukienkach, a chleb, kiełbasę i słoninę każdy może kupić w dowolnej ilości.

Zubow, wierny wpojonej mu propagandzie i oddany Stalinowi, po swojemu rozprawia się z „polskimi krwiopijcami”. Komizm utworu wynika z rozdźwięku między tym, co bohater widzi, a tym, jak to sobie tłumaczy.

Jak podaje wydawca, „Zapiski” były najczęściej publikowanym przez wydawnictwa niezależne utworem Piaseckiego. Według opinii czytelników przedstawiony w książce sposób myślenia i zachowania czerwonoarmistów ściśle odpowiadał temu, co mieszkańcy wschodnich Kresów Rzeczypospolitej zapamiętali ze spotkań z nimi w czasie wojny.