Wieża Jaskółki

Czwarta powieść sagi o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego, szósty tom całego cyklu. Akcja rozpoczyna się w czasie jesiennego zrównania dnia z nocą, któremu towarzyszą złowróżbne znaki: gwałtowna zawierucha, przemarsz Dzikiego Gonu i księżyc o barwie krwi. Tej samej nocy trzy osoby w świątyni bogini Melitele śnią ten sam niepokojący sen.

W centrum opowieści znajduje się Ciri. Ciężko ranną dziewczynę znajduje na bagnach stary pustelnik Vysogota, któremu opowiada ona o swoich losach, ucieczce i prześladowcach. Równolegle Geralt wraz z drużyną kontynuuje poszukiwania przybranej córki, a Yennefer próbuje dotrzeć do niej własną drogą. W tle toczy się wojna i rozgrywki władców oraz czarodziejów, dla których Ciri jest stawką w grze o przyszłość świata.

Powieść ma złożoną, wielogłosową konstrukcję: te same wydarzenia poznajemy z relacji różnych postaci i w różnych planach czasowych. Jest mroczniejsza od poprzednich części i prowadzi bezpośrednio do finału sagi.