Tobiasz i wielki liść

„Tobiasz i wielki liść” Ingi Iwasiów, pisarki, literaturoznawczyni i autorki m.in. powieści „Bambino” i „Ku słońcu”, to proza przenikliwa i zmysłowa, pełna emocji – także tych trudnych i ambiwalentnych – opisywanych z melancholią, ale i z humorem. Autorka, wieloletnia profesorka Uniwersytetu Szczecińskiego, dobrze zna realia akademii, które stają się jednym z głównych tematów książki.

Bohaterkę poznajemy w chwili, gdy osiąga wiek emerytalny. Ma dość uczelni, studentów i kolegów, a przede wszystkim tego, czym stała się akademia po kolejnych reformach. Na zakończenie kariery symuluje projekt badawczy wykorzystujący najnowsze technologie. Wątek zawodowy układa się w kąśliwą satyrę na uniwersytet, jego rytuały, biurokrację i ideową pustkę.

Bohaterka przebywa najczęściej w stanie pomiędzy jawą a snem, przytomnością umysłu a jego błądzeniem. Właśnie w takim stanie odpowiada na ogłoszenie i w efekcie do jej domu trafia królik Tobiasz, który dosłownie wypełnia pustkę. Nowego domownika trzeba nakarmić i ochronić, a przede wszystkim poznać i zrozumieć. Tobiasz przywraca bohaterce zmysł dotyku i trzeźwość, a zarazem pozwala jej bujać w obłokach – króliki to przecież pradawne zwierzęta, które pamiętają dinozaury, Alicję i surrealistów.

Powieść jest zarazem diagnozą współczesnego świata i kondycji człowieka: pyta o to, co w naszej rzeczywistości poszło nie tak i w jakim położeniu znalazła się jednostka, która z niej wypada, szukając oparcia w bliskości innej istoty.