Miasto–ja–miasto

„Miasto–ja–miasto” to debiutancka książka prozatorska Ingi Iwasiów, wydana po raz pierwszy w Szczecinie w 1998 roku. Po niemal trzech dekadach tekst wraca w serii „Debiut od nowa”, w odświeżonej, literacko opracowanej na nowo wersji, co pozwala czytać go zarówno jako zapis swojego czasu, jak i jako punkt wyjścia całej późniejszej twórczości autorki.

Książka ma charakter autobiograficzny i składa się z odrębnych, prowadzonych w pierwszej osobie tekstów. Ich centrum stanowi Szczecin, przedstawiony jako miasto osobiste, oglądane przez pryzmat doświadczeń narratorki. Autorka wraca do dzieciństwa i rodzinnego domu przy nieistniejącej już alei, wspomina miejsca, które zniknęły z miejskiego krajobrazu, takie jak spalony w 1981 roku budynek Kaskady, a także ludzi ze swojego otoczenia, w tym osoby, które w 1968 roku musiały wyjechać z Polski.

Ważną część opowieści zajmuje uniwersytet i praca naukowa, w tym historia wydziału filologicznego. Miasto jest tu traktowane jak żywy organizm, który współtworzy losy mieszkańców, oraz jak księga, w której przeszłość i teraźniejszość nakładają się na siebie. Wielogłosowa narracja łączy prywatne wspomnienia z historią i ukazuje społeczne oraz kulturowe przemiany końca XX wieku, stawiając pytanie o to, w jaki sposób otoczenie kształtuje tożsamość człowieka.