Tęcza w kałużach

Agnieszka spędziła w szpitalu niemal rok. Po leczeniu białaczki i przeszczepie szpiku wraca do domu, na co długo czekała. Szybko odkrywa jednak, że powrót nie wygląda tak, jak go sobie wyobrażała. Nadal jest słaba, musi przyjmować leki i przestrzegać ograniczeń, a do szkoły nie może wrócić od razu. Rodzice obserwują ją z niepokojem, podczas gdy ona chciałaby odzyskać choć trochę zwyczajnej swobody. Czuje gniew i zniecierpliwienie, bo wszyscy oczekują radości z wyzdrowienia, a jej codzienność wciąż jest pełna trudności.

Choroba zmieniła życie całej rodziny. Mama spędziła wiele miesięcy przy Agnieszce na oddziale i po powrocie próbuje na nowo zająć się domem. Starszy brat Marcin odłożył własne plany, by pomagać przy najmłodszej Lidce. Natalia ma problemy w szkole i także potrzebuje uwagi, której w rodzinie skupionej na leczeniu siostry często brakowało. Każde z dzieci inaczej przeżywa ten czas, a dorośli muszą dostrzec potrzeby wszystkich, choć sami są zmęczeni i pełni obaw.

Kiedy Agnieszka wreszcie pojawia się w klasie, okazuje się, że koleżanki nie wiedzą, jak z nią rozmawiać. Ich ostrożność i dystans bolą ją równie mocno jak wcześniejsze ograniczenia. „Tęcza w kałużach” pokazuje stopniowy powrót dziewczynki do życia poza szpitalem, z jego chwilami złości, humoru i małymi oznakami odzyskiwania sił. Regina Golińska-Barancewicz patrzy na doświadczenie choroby także oczami rodzeństwa i rodziców, dla których zakończenie leczenia nie oznacza natychmiastowego powrotu do dawnego porządku.