Tak nas zniewalają. Droga do państwa totalitarnego

Książka austriackiej publicystki Guduli Walterskirchen, piszącej z pozycji konserwatywnych, ma charakter polityczno-publicystyczny. Autorka stawia tezę, że w XXI wieku państwa Zachodu stopniowo zmierzają ku nowej formie totalitaryzmu, i próbuje opisać mechanizmy, które jej zdaniem do tego prowadzą, szukając ich źródeł także we wcześniejszych wydarzeniach historycznych.

Punktem wyjścia jest pytanie, kto rzeczywiście kształtuje świat: rządy czy globalne sieci wpływu. Walterskirchen zalicza do nich wielkie koncerny farmaceutyczne i technologiczne, duże fundacje oraz organizacje międzynarodowe, takie jak WHO, ONZ czy Światowe Forum Ekonomiczne. Pisze o usuwaniu treści z internetu, wykluczaniu ludzi i poglądów, cyfrowej inwigilacji oraz o tym, kto według niej czerpie z tych procesów zyski i władzę.

W ujęciu autorki pandemia i kolejne kryzysy posłużyły do ograniczania krok po kroku praw obywatelskich, wolności i samodzielności myślenia. Krytycznie ocenia ona stan wymiaru sprawiedliwości, presję ideologiczną na uniwersytetach i kondycję trójpodziału władzy, a dominujący przekaz medialny uznaje za lewicowy. Przytacza również przykłady zjawisk, które określa jako postępy komunizmu w Europie Zachodniej.

Osobne fragmenty dotyczą powiązań zachodniej, głównie niemieckiej, polityki z biznesem od lat 30. XX wieku po współczesność, relacji Niemiec z Chinami, koncepcji określanej jako „Wielki Reset” oraz znaczenia wielkich zbiorów danych i globalnych korporacji finansowych i technologicznych. Autorka podejmuje też temat przemian kulturowych i religijnych w miastach Europy Zachodniej, które ocenia jednoznacznie negatywnie. Cyfryzację, mimo dostrzeganych zalet, opisuje jako narzędzie codziennej manipulacji i posługuje się pojęciem „menticydu”, czyli zabójstwa umysłu.

Polski wydawca odnosi treść książki również do krajowych sporów, między innymi o edukację, obecność w szkole zagadnień związanych z płcią i podręcznik „Historia i teraźniejszość”, oraz przywołuje nauczanie Jana Pawła II. Przewodnią myślą jest przekonanie, że wolności osobistej nie traci się nagle, lecz stopniowo, a zapobiec temu ma wiedza o tym, kto i w jaki sposób sprawuje władzę. Tom zawiera 150 ilustracji.

Publikacja prezentuje wyrazisty punkt widzenia jednej strony debaty publicznej. Zawarte w niej oceny i diagnozy, w tym dotyczące pandemii, organizacji międzynarodowych, migracji i religii, są tezami autorki i wydawcy, a wiele z nich jest przedmiotem sporów i nie stanowi ustalonej wiedzy. Lekturę warto konfrontować z innymi źródłami.