Świat jako wola i przedstawienie. Tom 2

„Świat jako wola i przedstawienie” to główne dzieło Arthura Schopenhauera i jedyny całościowy wykład jego systemu filozoficznego. Pierwsze wydanie ukazało się pod koniec 1818 roku z datą 1819, a w 1844 roku filozof opublikował wydanie dwutomowe, w którym drugi tom zawierał komentarze i uzupełnienia do pierwszego.

Dzieło składa się z czterech części. Pierwsza dotyczy świata jako przedstawienia, uporządkowanego przez przestrzeń, czas i przyczynowość, w którym poznajemy wyłącznie zjawiska. Druga ukazuje wolę jako wewnętrzną istotę rzeczywistości, ślepe i bezcelowe dążenie. Trzecia poświęcona jest sztuce i kontemplacji estetycznej, która na chwilę uwalnia człowieka spod władzy woli; szczególne miejsce zajmuje w niej muzyka. Czwarta dotyczy etyki: współczucia osłabiającego egoizm oraz ascezy i zaprzeczenia woli życia jako drogi wyzwolenia od cierpienia.

Schopenhauer rozwija idealizm transcendentalny Kanta, krytykując zarazem niektóre jego tezy, i odwołuje się do Platona oraz myśli Wschodu, w tym Upaniszad i buddyzmu. Książka, początkowo niemal niezauważona, wywarła później wpływ między innymi na Nietzschego, Wagnera i Wittgensteina.