Śmierć autora

Bohaterką powieści Nnedi Okorafor jest Zelu, czyli Zelunjo Onyenezi-Onyedele, pisarka z Chicago wychowana w rodzinie nigeryjskich imigrantów. Od wypadku, któremu uległa jako dwunastolatka, porusza się na wózku. Jej liczna rodzina jest ambitna, wścibska i skłonna do krytyki, a kariera literacka nie układa się po jej myśli.

W trakcie przygotowań do ślubu siostry Zelu traci pracę wykładowczyni na uniwersytecie i dowiaduje się, że jej najnowsza powieść została odrzucona. Tej samej nocy, w pokoju hotelowym, zaczyna pisać książkę zupełnie inną niż dotąd: opowieść science fiction o androidach i sztucznej inteligencji w świecie, w którym ludzkość wyginęła. Powieść okazuje się bestsellerem i trafia na ekran, a autorka zyskuje sławę i pieniądze. Sukces zmienia jej relacje z bliskimi, którzy reagują na niego w różny sposób, i stawia ją wobec decyzji ocenianych zarówno przez rodzinę, jak i przez opinię publiczną. Jedną z nich jest zgoda na eksperymentalny egzoszkielet, który pozwala jej chodzić.

Okorafor nadała utworowi formę książki w książce. Rozdziały o życiu Zelu przeplatają się z fragmentami jej powieści. W przyszłości, którą opisuje bohaterka, Ziemię zamieszkują Humy, roboty o człekokształtnych ciałach, które zbierają ludzkie opowieści, oraz pozbawione ciał sztuczne inteligencje dążące do ich zniszczenia. Losy przedstawicielek obu stron, Ankary i Ijele, nieoczekiwanie się łączą. W miarę rozwoju akcji granica między światem pisarki a światem przez nią wymyślonym staje się coraz mniej wyraźna.

Powieść dotyczy relacji autora z własnym dziełem, twórczości w epoce sztucznej inteligencji, niepełnosprawności oraz tożsamości osób żyjących między kulturą nigeryjską i amerykańską. Ważne są w niej także cena sławy, wpływ mediów społecznościowych, oczekiwania wobec kobiet i przekonanie, że opowieści kształtują świat.