Słowo architekta. Opowieści o architekturze Polski Ludowej

Błażej Ciarkowski opowiada o architekturze Polski Ludowej głosami samych architektów. Punktem wyjścia jest żartobliwa uwaga Stefana Müllera, który genezę międzynarodowych sukcesów polskich projektantów tłumaczył nudą lat 60. i 70.: skoro nie było co robić, był czas na myślenie i na udział w konkursach.

Autor pyta, czy szarzyzna peerelowskiej codzienności rzeczywiście zmuszała do ucieczki w sferę wyobraźni, a fantastyczne wizje nowoczesnych budynków były odskocznią od projektowania monotonnych osiedli z wielkiej płyty. Rozważa też inne wyjaśnienia: organizację wielobranżowych biur projektów oraz bardzo dobre wykształcenie, jakie młodzi polscy projektanci otrzymali od starych mistrzów.

Aby poszukać odpowiedzi na te i wiele innych pytań, wsłuchuje się w głosy wybitnych architektów działających w latach 1945–1989. Na książkę składa się kilkadziesiąt wywiadów, setki anegdot oraz rozmaite stanowiska i życiowe wybory, co nadaje jej rozproszoną strukturę. Rozmówcy różnią się ocenami epoki i własnej w niej roli.

Mnogość osobistych narracji i wspomnień układa się w wielowarstwowy obraz, w którym pojęcie „prawdy” stale podlega negocjacjom. Zamiast jednej wiodącej ścieżki interpretacyjnej Ciarkowski przedstawia wiele równoprawnych, indywidualnych mikrohistorii, niejednoznacznych jak sama architektura tamtych czasów. Drugie wydanie książki.