Rozdroże kruków. Wiedźmin

Rozdroże kruków przedstawia początki zawodowej drogi Geralta z Rivii. Młody wiedźmin opuścił Kaer Morhen i z dwoma mieczami rozpoczyna samodzielną wędrówkę. Wiedza zdobyta podczas szkolenia ma mu pomóc rozpoznawać potwory, przygotowywać eliksiry i przeżyć walkę, lecz pierwsze zlecenia szybko pokazują, że praktyka różni się od reguł poznanych w twierdzy.

Geralt wyrusza na szlak z idealistycznym przekonaniem, że wiedźmińskie umiejętności powinny służyć obronie bezbronnych. Spotyka ludzi oczekujących pomocy, lokalnych urzędników, możnych oraz przedstawicieli różnych grup zainteresowanych jego usługami. Każde zlecenie wymaga nie tylko rozpoznania zagrożenia, ale też oceny sprzecznych relacji i motywów. Granica między człowiekiem a potworem okazuje się mniej wyraźna, niż sugerowały podręczniki i opowieści starszych wiedźminów.

Powieść pokazuje Geralta przed wydarzeniami znanymi z wcześniejszych tomów cyklu. Bohater dopiero buduje własny kodeks, uczy się prowadzić negocjacje, wyceniać pracę i mierzyć z nieufnością wobec wiedźminów. Młodzieńcza pewność siebie zderza się z konsekwencjami decyzji, których nie można cofnąć. Kolejne doświadczenia kształtują jego podejście do przemocy, odpowiedzialności i neutralności.

Fabuła łączy walki z fantastycznymi stworzeniami z moralnymi dylematami, politycznymi interesami i obserwacją codzienności mieszkańców Kontynentu. Sapkowski rozwija znane uniwersum od strony wcześniejszego etapu życia bohatera, a zarazem tworzy samodzielną opowieść o wejściu w dorosłość i rozczarowaniu prostymi podziałami na dobro oraz zło. Rozdroże kruków należy do cyklu Wiedźmin i poprzedza chronologicznie większość przygód Geralta.