Rak. I co dalej? Rozmowy o życiu, leczeniu i odnajdywaniu radości

Wywiad rzeka, w którym dziennikarka Anna Maruszeczko rozmawia z doktorem Mariuszem Wirgą, lekarzem psychiatrą, psychoonkologiem i terapeutą poznawczo-behawioralnym, o psychicznym wymiarze choroby nowotworowej. Punktem wyjścia jest pytanie, czy można żyć dobrze mimo choroby, lęku i niepewności, oraz przekonanie, że wsparcie psychiczne stanowi ważną część leczenia, a nie jedynie dodatek do niego.

Diagnoza onkologiczna zmienia codzienność chorego i jego rodziny. Przynosi strach, pytania o sens, jakość życia i przyszłość, której nie da się przewidzieć. Rozmówcy zastanawiają się, jak w tej sytuacji świadomie wspierać proces leczenia i skąd czerpać siłę do mierzenia się z kolejnymi etapami terapii.

W książce mowa jest o przechodzeniu przez kryzysy, o nadziei, która nie opiera się na złudzeniach, o znaczeniu wspierających relacji z bliskimi oraz o śmierci jako temacie, którego nie trzeba wypierać. Ważne miejsce zajmuje praca z nastawieniem i przekonaniami pacjenta, czyli obszar, którym doktor Wirga zajmuje się w swojej praktyce od lat.

Autor rozmów jest propagatorem terapii simontonowskiej, programu wsparcia psychologicznego dla osób chorych na nowotwory i ich rodzin. W wywiadzie wyjaśnia jej założenia i pokazuje, jak mogą one uzupełniać leczenie prowadzone przez onkologów, w tym farmakologiczne i chirurgiczne. Podkreśla, że psychoonkologia nie zastępuje medycyny, lecz jej towarzyszy.

Publikacja skierowana jest do osób chorujących, ich bliskich oraz wszystkich, którzy chcą lepiej rozumieć emocje towarzyszące chorobie nowotworowej. Może być pomocna także dla osób zawodowo wspierających pacjentów: psychologów, pielęgniarek, wolontariuszy i opiekunów.

Forma rozmowy sprawia, że trudne zagadnienia przedstawiono przystępnym językiem, z odwołaniami do doświadczeń z gabinetu i konkretnych sytuacji, w jakich znajdują się chorzy. Pytania dziennikarki odzwierciedlają wątpliwości, które często pojawiają się u pacjentów i ich rodzin: jak rozmawiać o chorobie, jak radzić sobie z lękiem przed nawrotem, jak przyjmować pomoc i jak jej udzielać.

Rozmówcy poświęcają też uwagę bliskim osób chorych, którzy często nie wiedzą, jak się zachować i co mówić. Wyjaśniają, czym różni się towarzyszenie od pocieszania na siłę, dlaczego opiekunowie również potrzebują wsparcia oraz jak dbać o własne zasoby, pomagając komuś przez długi czas.

Celem książki jest pomoc w oswojeniu lęku, odzyskaniu poczucia wpływu na własne życie i wewnętrznej równowagi. Przewodnia myśl rozmów brzmi: nie wszystko można zmienić, ale można zmienić sposób, w jaki się przez to przechodzi. Autorzy zachęcają, by obok troski o ciało znalazło się miejsce na troskę o psychikę i relacje, a także na szukanie radości w codzienności mimo choroby.

Poszczególne rozdziały układają się w drogę od chwili usłyszenia diagnozy, przez okres leczenia i towarzyszące mu wahania nastroju, po życie po zakończeniu terapii lub z chorobą przewlekłą. Dzięki temu czytelnik może sięgnąć po fragment odpowiadający etapowi, na którym sam się znajduje. Książka ma charakter poradnikowy i edukacyjny; nie zastępuje konsultacji lekarskiej ani opieki psychologicznej.