Puenty wam nie zdradzę. Małgorzata Rożniatowska w rozmowie z Bereniką Steinberg

Książka ma formę rozmowy, którą z Małgorzatą Rożniatowską przeprowadziła Berenika Steinberg. Jej głównym tematem jest zawód aktorki – praca, w której to, na co się czeka, zwykle przychodzi znacznie później, niż się zakładało, a mimo to najważniejsze wciąż może być przed człowiekiem. Rozmówczynie przechodzą przez kolejne etapy życia i kariery aktorki, od dzieciństwa po czas największej popularności.

Rożniatowska wspomina dom rodzinny: wychowała się w rodzinie lekarzy, lecz medycyna nigdy jej nie pociągała. Jako dziecko wystawiała przedstawienia z udziałem lalek, a wkrótce zafascynowały ją westerny. Opowiada też o szkolnym wyjeździe z klasą do Teatru Studio, podczas którego spóźniona weszła na widownię i zamiast zająć miejsce, zatrzymała się zauroczona sceną. Po wielu latach sama wystąpiła na tej scenie jako dojrzała, doświadczona aktorka.

Choć od wczesnych lat była pewna, że chce grać, po ukończeniu szkoły teatralnej przez około trzydzieści lat czekała na rolę, która przyniosła jej szeroką rozpoznawalność. W rozmowie omawia ten długi okres: pracę w teatrze w Płocku, udział w awangardowych spektaklach Janusza Wiśniewskiego, dziesięć lat spędzonych poza teatrem oraz siedem lat prowadzenia agencji aktorskiej. Prawdziwą popularność zdobyła dopiero jako niemal pięćdziesięcioletnia kobieta, dzięki roli Elżuni Kleczkowskiej w serialu „Złotopolscy”.

Rozmowa dotyczy także młodości i odważnych wyborów, wielkiej miłości oraz strat, których nie dało się uniknąć. Aktorka przywołuje ludzi kina i teatru, od których się uczyła i z którymi współpracowała, między innymi Ryszardę Hanin, Tadeusza Łomnickiego, Zofię Mrozowską, Krzysztofa Kieślowskiego i Mariana Opanię. Mówi również o trudnych stronach zawodu i o cenie, jaką płaci się za wybór drogi artystycznej.