PRL Artyści niesforni

Książka Sławomira Kopra poświęcona twórcom, którzy w realiach Polski Ludowej nie dawali się wpisać w ramy wyznaczone przez władzę i oficjalną politykę kulturalną. Autor przygląda się ludziom sztuki działającym na obrzeżach obowiązującego obiegu albo całkowicie poza nim, pokazując, jak w państwie kontrolującym życie artystyczne powstawały zjawiska niezależne, zaskakujące i trudne do zaklasyfikowania.

Wśród bohaterów znalazł się Miron Białoszewski wraz ze swoim Teatrem Osobnym, prowadzonym w prywatnym mieszkaniu i będącym jednym z najbardziej oryginalnych przedsięwzięć scenicznych tamtych lat. Osobne miejsce zajmuje Andrzej Partum, poeta i performer, postać barwna i wymykająca się konwencjom. Koper opisuje również Pomarańczową Alternatywę, której uliczne happeningi z krasnoludkami ośmieszały absurdy schyłkowego PRL-u i wprawiały w konsternację milicję.

W książce pojawia się także Małgorzata Spychalska, córka marszałka, związana z warszawską bohemą i z polską ambasadą w Paryżu, a więc osoba łącząca świat partyjnej elity ze środowiskiem artystycznym. Autor przypomina ponadto historię Klubu Utopia oraz atmosferę miejsc, w których spotykali się twórcy niepokorni.

Publikacja ma charakter popularnej opowieści historycznej, łączącej portrety biograficzne z obrazem obyczajowości i życia kulturalnego epoki. Pokazuje różne strategie zachowania niezależności: od prywatnej sceny, przez prowokację artystyczną, po zabawę i ironię w przestrzeni publicznej. Jest to kolejna pozycja w dorobku autora, który opublikował ponad dwadzieścia książek dotyczących czasów PRL-u.