Planowanie miast

Książka Carla Abbotta, amerykańskiego historyka urbanistyki, jest zwięzłym wprowadzeniem do planowania miast. Pokazuje, jak rozwijała się ta dziedzina i dlaczego jej znaczenie rośnie w świecie, w którym coraz większa część ludzkości mieszka w ośrodkach miejskich. Autor czerpie przede wszystkim z dorobku architektury i urbanistyki, ale odwołuje się także do ekonomii i socjologii miasta oraz do zagadnień ekologicznych.

Wywód został uporządkowany wokół siedmiu obszarów, którymi zajmują się planiści. Pierwszym jest projektowanie układu ulic, czyli podstawowej struktury, na której opiera się życie miasta. Drugi dotyczy równowagi między koncentracją zabudowy a jej rozpraszaniem na przedmieścia, trzeci rewitalizacji najstarszych dzielnic.

Kolejne rozdziały podejmują temat konfliktów wynikających z różnic społecznych i etnicznych, zarządzania w skali dużych regionów metropolitalnych oraz traktowania miast jako systemów przyrodniczych. Ostatni obszar to odporność na zagrożenia i wstrząsy, zarówno naturalne, jak i społeczno-ekonomiczne.

Abbott ilustruje poszczególne zagadnienia przykładami z różnych epok i krajów. Pokazuje, że planowanie nie jest zbiorem niezmiennych reguł: kolejne pokolenia specjalistów wypracowywały nowe podejścia w odpowiedzi na przemiany gospodarki i społeczeństwa, a rozwiązania uznawane niegdyś za wzorcowe bywały później krytykowane.

Tom ukazuje się w serii „Krótkie Wprowadzenie”, będącej polską edycją cyklu przygotowywanego przez autorów związanych z Uniwersytetem Oksfordzkim. Książki z tej serii przedstawiają wybrane dziedziny wiedzy w przystępnej, popularnonaukowej formie, a nad wydaniem polskim czuwają naukowcy z Uniwersytetu Łódzkiego.

Publikacja jest przeznaczona dla studentów architektury, urbanistyki, gospodarki przestrzennej i geografii, dla samorządowców oraz mieszkańców zainteresowanych tym, jak kształtuje się przestrzeń wokół nich. Może służyć jako pierwsze wprowadzenie w temat albo jako uporządkowanie posiadanej wiedzy. Przełożył Mariusz E. Sokołowicz.