Para w ruch

„Para w ruch” to czterdziesta powieść z cyklu „Świat Dysku” Terry’ego Pratchetta, wydana w oryginale w 2013 roku, i trzecia, której głównym bohaterem jest Moist von Lipwig, były oszust zatrudniony przez władze miasta do naprawiania jego instytucji. Tym razem humorystyczna fantasy opowiada o nadejściu epoki kolei.

W Ankh-Morpork pojawia się wynalazek, który zaskakuje nawet Patrycjusza, lorda Vetinariego: wielka, hałaśliwa maszyna wykorzystująca siłę ziemi, powietrza, ognia i wody. Jej twórcą jest młody inżynier Dick Simnel, człowiek w kaszkiecie i z suwakiem logarytmicznym. Lokomotywa natychmiast ściąga tłumy gapiów, wśród nich pierwszych entuzjastów z notesami i w płaszczach przeciwdeszczowych.

Moist von Lipwig kieruje już Urzędem Pocztowym, Królewskim Bankiem i Mennicą, a jego wkład w tę pracę polega głównie na słowach. Nie przepada za wysiłkiem fizycznym, ale bardzo ceni własne życie, więc nie może odrzucić kolejnej propozycji Vetinariego: ma dopilnować, by nowa kolej służyła interesom miasta.

Zadanie okazuje się niebezpieczne. Moist musi poradzić sobie z wiadrami smaru, wybuchowym przedsiębiorcą, któremu zdarza się zrzucać podwładnych ze schodów, a przede wszystkim z odłamem rozgniewanych krasnoludów, którzy w nowym wynalazku i w zmianach obyczajów widzą zagrożenie dla tradycji i są gotowi na przemoc.

Pod warstwą komediową Pratchett pisze o rewolucji przemysłowej, postępie technicznym i oporze wobec zmian, a także o fundamentalizmie i tolerancji. W powieści powraca wielu bohaterów znanych z wcześniejszych tomów, dlatego najwięcej przyjemności da czytelnikom, którzy mają za sobą przynajmniej „Piekło pocztowe” i „Świat finansjery”.

Przekład: Piotr W. Cholewa. Niniejsze wydanie ukazało się w serii „Duże Litery”, z powiększoną czcionką ułatwiającą lekturę; liczy 596 stron w miękkiej oprawie.