Nigdy nie przywyknę do jej istnienia. Brutalność milicji i społeczeństwo w PRL

Pod koniec lat osiemdziesiątych na warszawskich Bielanach znaleziono ciało Michała Mirkowskiego, zatrzymanego dzień wcześniej przez milicję. Sekcja zwłok wykazała złamanie podstawy czaszki, liczne siniaki po uderzeniach pałką oraz ślady kajdanek. Milicjanci zaprzeczyli, że go bili, a śledztwo umorzono z powodu rzekomej niemożności ustalenia sprawców, oczyszczając funkcjonariuszy z podejrzeń. Podobnych przypadków było wiele, a większość ofiar, tak jak Mirkowski, nie angażowała się w działalność polityczną.

Milicja Obywatelska i ZOMO należą do najbardziej rozpoznawalnych symboli represyjnego oblicza PRL. Niemiecki historyk Joachim von Puttkamer pokazuje, że brutalność tych służb nie ograniczała się do zwalczania opozycji, lecz dotykała także zwykłych obywateli. Analizuje przyczyny i mechanizmy tej przemocy oraz próby jej kontrolowania, a także to, jak jej skala podważała legitymizację władzy i przyczyniała się do kryzysu systemu, który zakończył się przełomem 1989 roku.