Monique ucieka

Autobiograficzna proza francuskiego pisarza Édouarda Louisa, w której autor po raz kolejny wraca do historii własnej rodziny, tym razem skupiając się na matce. Punktem wyjścia jest nocny telefon: Monique, płacząc, mówi synowi, że mężczyzna, z którym mieszka, jest pijany i znęca się nad nią psychicznie. Okazuje się, że taki scenariusz powtarza się od lat, a ona ukrywała to, żeby nie martwić dziecka.

Wiele lat wcześniej Monique odeszła od ojca narratora, uciekając przed przemocą domową, lecz w nowym związku znalazła się w podobnej pułapce. Tamtej nocy syn namawia ją, by odeszła natychmiast. Kilka godzin później kobieta opuszcza mieszkanie z plecakiem i psem.

Dalsza część książki dotyczy tego, co następuje po ucieczce. Louis opisuje praktyczne i emocjonalne trudności zaczynania od nowa przez kobietę, która nie ma pieniędzy, kwalifikacji zawodowych ani prawa jazdy, a całe dorosłe życie poświęciła wychowywaniu dzieci i znoszeniu przemocy ze strony kolejnych partnerów. Relacjonuje też własny udział w organizowaniu jej nowego życia.

Autor łączy osobistą opowieść z refleksją społeczną, charakterystyczną dla jego twórczości. Pokazuje, że wolność ma swoją cenę i zależy od zasobów materialnych, a przemoc wobec kobiet wiąże się z ubóstwem i zależnością ekonomiczną. Krótki, zwarty tekst jest zarazem zapisem zmieniającej się relacji między matką a synem. Przekład: Joanna Polachowska.