Maszeńka

Lew Ganin mieszka w berlińskim pensjonacie wśród innych rosyjskich emigrantów. Kiedy dowiaduje się, że do miasta ma przyjechać Maszeńka, jego pierwsza miłość, zaczyna wracać myślami do młodości i do świata, który utracił. Oczekiwanie na jej przyjazd uruchamia ciąg wspomnień tak intensywnych, że obecne życie coraz bardziej ustępuje miejsca temu, co Ganin odtwarza w wyobraźni.

Debiutancka powieść Vladimira Nabokova opowiada o uczuciu zapamiętanym po latach, lecz równie mocno o doświadczeniu emigracji i tęsknocie za dawną ojczyzną. Bohater nie tylko wspomina ukochaną; buduje z przeszłości własną opowieść, w której dawne spotkania i miejsca nabierają nowego znaczenia. Im bliższy jest dzień możliwego ponownego spotkania, tym wyraźniejsza staje się różnica między żywą osobą a obrazem zachowanym w pamięci.

„Maszeńka” pokazuje, jak wspomnienia potrafią wypełnić teraźniejszość i zmienić sposób patrzenia na codzienne otoczenie. Nabokov umieszcza tę historię w środowisku rosyjskich wygnańców w Berlinie, dla których powrót do przeszłości bywa jedyną dostępną formą powrotu do domu. Kameralna fabuła skupia się na Ganinie i jego oczekiwaniu, ale pozostawia też pytanie o to, czy spotkanie z rzeczywistością może dorównać wyobrażeniu budowanemu przez lata.