Latający potwór spaghetti

Kosmos, superbohaterowie, dorastanie, rodzina, pamięć, popkultura, koniec świata i wieloryb dedykowany Krzysztofowi Globiszowi. Tak wygląda dramatopisarstwo Mateusza Pakuły: bezkompromisowe, błyskotliwe i zarazem bardzo czułe. Jego świat jest intensywny i nieprzewidywalny, ironiczny i poruszający, dziki, a przy tym niezwykle precyzyjny.

„Latający potwór spaghetti” to pierwsza tak obszerna antologia sztuk jednego z najważniejszych autorów współczesnego polskiego dramatu. Zbiór obejmuje teksty od „Wieloryba The Globe” po najnowszy dramat „Whatt inc.”. Osiem sztuk, wśród nich utwory wcześniej niepublikowane, prowadzi przez światy pełne absurdalnego humoru i emocjonalnego chaosu. Stawiają one pytania, od których trudno uciec: co zrobić ze stratą, samotnością i rozpadem wspólnoty? W co albo w kogo wierzyć?

W antologii znalazły się sztuki: „Marcin wieczny Artur”, „Twardy gnat, martwy świat”, „Wieloryb The Globe”, „Pluton p-brane”, „Houdini vs Conan Doyle”, „Złote płyty”, „Latający potwór spaghetti” oraz „Whatt inc.”. Całość otwiera obszerny wstęp krytyczki i badaczki literatury dr Pauliny Małochleb. Autorka analizuje w nim, jak Pakuła mówi o sprawach granicznych, takich jak śmierć, żałoba, samotność czy przemoc, unikając zarówno patosu, jak i cynizmu, oraz jak utrzymuje równowagę między ironią a czułością. Zwraca też uwagę, że nawet najbardziej zagubione postaci jego dramatów zachowują niejednoznaczność i wewnętrzne napięcie.

Krytycy teatralni wielokrotnie podkreślali charakterystyczny język Pakuły: dynamiczny, ironiczny, celowo przerysowany, a zarazem bardzo precyzyjny emocjonalnie. Pozorny chaos jego dramatów skrywa gorzką diagnozę współczesności i pytanie o to, jak żyć w świecie, w którym dawne języki wspólnoty straciły swoją moc. Pakuła pisze z miejsca rozpadu, tam, gdzie stare porządki już się wyczerpały, a nowe jeszcze nie powstały.

Mateusz Pakuła urodził się w 1983 roku. Ukończył dramaturgię na Wydziale Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST. Jest dramatopisarzem, dramaturgiem, autorem adaptacji i reżyserem słuchowisk radiowych. Wydał między innymi tomy „Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych”, „Kowboj Parówka i trzy inne sztuki” oraz „Panoptikos”. Na scenie wystawiano między innymi jego „Kowboja Parówkę”, „Lordy” i „Miasto Pustych Pianin”. Za „Smutki tropików” otrzymał Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną. Jego teksty tłumaczono na angielski, niemiecki, czeski, hiszpański i ukraiński.