Labirynt Fauna

„Labirynt Fauna” to powieść Cornelii Funke i Guillerma del Toro, będąca literacką wersją historii znanej z filmu del Toro pod tym samym tytułem. To mroczna baśń osadzona w realiach frankistowskiej Hiszpanii, w której świat fantastyczny istnieje tuż obok brutalnej, wojennej rzeczywistości.

Jest rok 1944. Kilkunastoletnia Ofelia przyjeżdża wraz z ciężarną matką do starego młyna w górach, gdzie stacjonuje oddział kapitana Vidala, bezwzględnego oficera tropiącego ukrywających się w lasach partyzantów. Vidal ma zostać jej ojczymem. W domu, w którym rządzą strach, przemoc i rozkazy, dziewczynka szuka oparcia w tym, co zna najlepiej, czyli w książkach i opowieściach.

W pobliżu młyna Ofelia odkrywa stary kamienny labirynt, a w nim spotyka Fauna. Tajemnicza istota przekonuje ją, że jest zaginioną księżniczką podziemnego królestwa i może do niego wrócić, jeśli przed pełnią księżyca wykona trzy niebezpieczne zadania. Bohaterka musi sama rozstrzygnąć, komu wolno jej ufać, gdzie przebiega granica między wyobraźnią a prawdą i kto w tej historii jest rzeczywistym potworem: stworzenia kryjące się w ciemności czy ludzie zdolni do okrucieństwa. Równolegle toczy się wątek służących i lekarza, którzy potajemnie pomagają ruchowi oporu.

Funke nie ograniczyła się do przepisania scenariusza. Fabułę filmu przeplatają dodatkowe, krótkie baśnie, które opowiadają o przeszłości podziemnego królestwa, labiryntu i przedmiotów pojawiających się w głównej historii. Rozbudowują one mitologię tego świata i pozwalają spojrzeć na losy Ofelii z innej strony, dzięki czemu książka pozostaje zrozumiała także dla osób, które filmu nie widziały.

Powieść porusza tematy odwagi, nieposłuszeństwa wobec niesprawiedliwych rozkazów, odpowiedzialności za innych i siły wyobraźni. Ze względu na sceny przemocy i ponury nastrój jest przeznaczona dla starszej młodzieży i dorosłych, a nie dla najmłodszych czytelników.