Folwark Konstancji. Dwieście wiosen. Tom 1

Pierwszy tom sagi Grażyny Jeromin-Gałuszki „Dwieście wiosen”, obejmującej dwa stulecia dziejów jednego miejsca i związanych z nim rodzin. Opowieść zaczyna się wiosną 1815 roku w majątku dziedzica Andrzeja Konarskiego. Gdy w jego gospodarstwie przychodzą na świat bliźniacze cielęta, właściciel zgodnie z dawnym zwyczajem ładuje je na bryczkę i objeżdża z nimi granice swoich ziem.

Niecodzienne wydarzenie budzi w młodym dziedzicu nadzieję na pomyślne zmiany także w życiu osobistym. Podczas przejażdżki dostrzega piękną dolinę i postanawia zbudować w niej niewielki folwark dla młodszej siostry, Konstancji. Tak powstaje miejsce, wokół którego toczyć się będą losy kolejnych pokoleń.

Pewnej deszczowej kwietniowej nocy w małej osadzie nad rzeką pojawia się kilkunastoletnia sierota, Marynia Popiel, z nowo narodzonym, ledwie żywym dzieckiem na ręku. Konstancja Konarska przyjmuje ją pod swój dach, nie przeczuwając, jak bardzo ten gest wpłynie na życie wszystkich mieszkańców folwarku.

Powieść odtwarza realia polskiej wsi i dworu w pierwszych dekadach XIX wieku: obyczaje, podziały stanowe, rytm prac gospodarskich i relacje między dworem a wsią. Przeplatają się w niej wielkie i małe dramaty, miłość i wrogość, radości i straty. Autorka prowadzi narrację w nastrojowym, nieco baśniowym tonie, charakterystycznym dla jej prozy.

Tom otwiera wieloczęściowy cykl, w którym kolejne książki opowiadają o następnych pokoleniach związanych z folwarkiem. Niniejsza edycja jest wznowieniem z 2025 roku.