Fiu, fiu, fiu. Robert Makłowicz w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim

Książka ma formę rozmowy Aleksandra Kaczorowskiego z Robertem Makłowiczem. Jej bohater opowiada nie tylko o kuchni, z którą najczęściej jest kojarzony, lecz także o rodzinie, podróżach, pracy dziennikarskiej i doświadczeniach, które ukształtowały jego sposób patrzenia na świat. Wywiad pokazuje drogę od krakowskich korzeni i fascynacji Galicją po działalność kulinarno-podróżniczą prowadzoną najpierw w telewizji, a później w internecie.

Rozmówcy wracają do mniej znanych etapów biografii Makłowicza. Pojawiają się wspomnienia młodości, pobytu we Francji i codzienności podporządkowanej skromnemu budżetowi, a także opowieści o wyborach zawodowych i rozwijaniu rozległych zainteresowań. Jedzenie jest w tych historiach częścią kultury i pamięci: prowadzi do rozmów o miejscach, obyczajach, językach oraz spotkaniach z ludźmi. Makłowicz mówi również o trudnych wydarzeniach osobistych, więziach rodzinnych i własnej wrażliwości.

Kaczorowski prowadzi rozmowę tak, by zestawić publiczny wizerunek kucharza, smakosza, podróżnika i bohatera internetowych żartów z bardziej prywatnym portretem człowieka. Humor i dystans towarzyszą refleksjom nad popularnością, lokalnym patriotyzmem, Europą Środkową oraz rolą, jaką w życiu bohatera odgrywają ciekawość i przyjemność poznawania świata. Zamiast uporządkowanej chronologicznie biografii powstaje wielowątkowy wywiad-rzeka, w którym anegdoty otwierają drogę do poważniejszych tematów.

Publikacja pozwala poznać źródła zainteresowań Makłowicza i kontekst jego pracy, a zarazem obserwować spotkanie dwóch dziennikarskich osobowości. Kaczorowski pyta o rzeczy znane z publicznych wystąpień rozmówcy, lecz kieruje uwagę także ku doświadczeniom rzadziej omawianym: dorastaniu, relacjom, podróżom podejmowanym przed telewizyjną karierą i życiowym zakrętom. Całość składa się na portret, w którym kuchnia pozostaje ważna, ale nie wyczerpuje opowieści o Robertcie Makłowiczu.