Dżuma

„Dżuma” Alberta Camusa, wydana w 1947 roku, to powieść-parabola, należąca do najważniejszych dzieł literatury XX wieku. Akcja rozgrywa się w algierskim Oranie w roku „194…”, gdy miasto nawiedza epidemia i zostaje odcięte od świata.

Mieszkańcy reagują na zarazę rozmaicie – niedowierzaniem, strachem, rezygnacją, próbami ucieczki lub szukaniem korzyści. Doktor Bernard Rieux od początku podejmuje walkę z chorobą, traktując ją jako swój obowiązek lekarza i człowieka; z czasem przyłączają się do niego inni. Tytułowa dżuma jest zarazem metaforą zła, wobec którego każdy musi zająć stanowisko. Utwór znajduje się w kanonie lektur szkolnych.