Dryfując do Betlejem

„Dryfując do Betlejem” Joan Didion to zbiór reportaży i esejów o Ameryce lat sześćdziesiątych, uznawany za jedno z najważniejszych dzieł amerykańskiego nowego dziennikarstwa. Dla wielu pokoleń pisarek i artystek książka stała się punktem odniesienia i wciąż nim pozostaje.

Didion opisuje kontrkulturę i San Francisco w czasach hippisów, narkotyki, zbrodnie, kalifornijskich maoistów, ciemne strony Hollywood, ludzi pozbawionych środków do życia i znudzoną klasę średnią, a także miłość i Dolinę Śmierci. Tytułowy tekst przenosi czytelnika do dzielnicy Haight-Ashbury, w której młodzi ludzie szukali nowego stylu życia.

Obok reportaży społecznych w tomie znalazły się teksty osobiste, w których autorka pisze o własnym życiu, pamięci i miejscach, z którymi była związana. Całość tworzy przenikliwy portret epoki przełomu, pisany precyzyjnym, chłodnym i zarazem bardzo osobistym stylem.

Książka po raz pierwszy ukazała się w 1968 roku.