Cudaczek-Wyśmiewaczek

Zbiór osiemnastu opowiadań Julii Duszyńskiej, należący do klasyki polskiej literatury dla dzieci i wpisany na listę lektur dla klasy pierwszej szkoły podstawowej. Bohaterem jest skrzat malutki jak igiełka, który nie je i nie pije, a żywi się wyłącznie śmiechem – tyle że śmiechem złośliwym.

Cudaczek szuka towarzystwa niegrzecznych dzieci. Mieszka kolejno w warkoczyku panny Obrażalskiej, pod kołnierzykiem Złośnickiego, za uchem pana Beksy, w sznurowadle pana Byle Jak i we włosach Kasi, która bała się grzebienia. Nie chce się z nimi bawić: podjudza je do coraz gorszego zachowania, żeby móc się z nich wyśmiewać. Gdy dziecko się poprawia, skrzat traci pożywienie i musi ruszać dalej.

Z biegiem opowieści bohater sam się zmienia. Zaczyna dostrzegać skutki szydzenia z innych i odkrywa dziwne uczucie w sercu, kiedy uda mu się zrobić coś dobrego. Ostatecznie z Cudaczka-Wyśmiewaczka staje się Cudaczkiem-Śmiejaczkiem, który rozśmiesza dzieci i im pomaga. Książka w przystępny sposób mówi o złości, obrażaniu się, płaczliwości i niedbałości oraz o różnicy między śmianiem się z kogoś a wspólnym śmiechem.