Co to za czasy. Saga bez pożegnania. Tom 7. Duże Litery

„Co to za czasy” to siódmy tom sagi rodzinnej „Bez pożegnania” Barbary Rybałtowskiej, wydany w serii z powiększoną czcionką. Saga opowiada o dwóch kobietach, matce i córce, Zofii i Kasi Kalczyńskich, na tle dziejów Polski od 1939 roku do czasów współczesnych. Cykl tworzą kolejno tomy: „Bez pożegnania”, „Szkoła pod baobabem”, „Koło graniaste”, „Mea culpa”, „Czas darowany nam”, „Jak to się skończy”, „Co to za czasy” oraz dalsze części.

Akcja siódmego tomu rozpoczyna się na początku nowej rzeczywistości po 1989 roku. W odmienionej, często zaskakującej codzienności życie Kalczyńskich toczy się dalej. Jedni członkowie rodziny odchodzą, pojawiają się nowi, wracają dawni przyjaciele i przychodzą nowi. Zofia staje u progu sędziwej starości, a Kasia ze zdumieniem przyjmuje nowe życiowe role. Wydarzenia lat dziewięćdziesiątych, początku XXI wieku i kolejnych lat coraz częściej skłaniają bohaterki do zadawania tytułowego pytania.

Barbara Rybałtowska (1936–2025) była pisarką, piosenkarką, autorką tekstów, aktorką i malarką. W czasie II wojny światowej jako dziecko została wraz z matką wywieziona na Syberię, skąd przez Pakistan, Iran i Ugandę wróciła do Polski. Przeżycia te posłużyły za kanwę sagi, którą zaczęła pisać w latach sześćdziesiątych, zachęcona przez Jana Brzechwę. Historia bohaterek splata się z doświadczeniami autorki, choć, jak sama podkreślała, nie jest to jej biografia, lecz opowieść literacka oparta także na losach innych Polaków.

Rybałtowska debiutowała jako aktorka w latach pięćdziesiątych w Studenckim Teatrze Satyryków, w latach 1958–1964 śpiewała i tańczyła w zespole „Mazowsze”, a później występowała w paryskich kabaretach i warszawskim Teatrze Syrena. Napisała także powieści „Kuszenie losu” i „Romanse w Paryżu”, sztuki teatralne oraz biografie aktorek i piosenkarek.