AnaTomia zwierząt Tom 2 narządy wewnętrzne i układ krążenia

Opracowanie Zbiorowe

Wydawca: PWN

Anatomia zwierząt Tom 2Tom 2 nowoczesnego, podstawowego podręcznika do przedmiotu Anatomia zwierząt.
Książka zawiera splanchnologię (nauka o trzewiach), bez gruczołów dokrewnych i angiologię (nauka o naczyniach).

Tom ten, podobnie jak tom 1, jest gruntownie przerobioną i unowocześnioną wersją poprzednich wydań.Zmian tych dokonał współautor - prof. Krzysztof Świeżyński.

W nowym wydaniu autorzy uwzględnili współczesny stan wiedzy, aktualne wymagania programowe, a także zastosowali nowe naukowe mianownictwo anatomiczne, histologiczne i embriologiczne, zgodne z Nomina Anatomica Veterinaria, Nomina Histologica oraz Nomina Embryologica Veterinaria.Na szczególną uwagę zasługują czytelne, dobrze dobrane i odpowiednio opisane ryciny oraz skorowidze nazw polskich i nazw łacińskich, zamieszczone na końcu książki.

Podręcznik przeznaczony jest głównie dla studentów i lekarzy medycyny weterynaryjnej; może być wykorzystywany w innych kierunkach przyrodniczych, np. hodowli zwierząt, biologii czy biotechnologii.

Gdzie kupić: ebook, audiobook
Epub, Mobi, PDF, MP3

Anatomia zwierząt Tom 2Tom 2 nowoczesnego, podstawowego podręcznika do przedmiotu Anatomia zwierząt.
Książka zawiera splanchnologię (nauka o trzewiach), bez gruczołów dokrewnych i angiologię (nauka o naczyniach).

Tom ten, podobnie jak tom 1, jest gruntownie przerobioną i unowocześnioną wersją poprzednich wydań. Zmian tych dokonał współautor - prof. Krzysztof Świeżyński.

W nowym wydaniu autorzy uwzględnili współczesny stan wiedzy, aktualne wymagania programowe, a także zastosowali nowe naukowe mianownictwo anatomiczne, histologiczne i embriologiczne, zgodne z Nomina Anatomica Veterinaria, Nomina Histologica oraz Nomina Embryologica Veterinaria. Na szczególną uwagę zasługują czytelne, dobrze dobrane i odpowiednio opisane ryciny oraz skorowidze nazw polskich i nazw łacińskich, zamieszczone na końcu książki.

Podręcznik przeznaczony jest głównie dla studentów i lekarzy medycyny weterynaryjnej; może być wykorzystywany w innych kierunkach przyrodniczych, np. hodowli zwierząt, biologii czy biotechnologii.