Życie pszczół wyd. ilustrowane

„Życie pszczół” to esej przyrodniczo-filozoficzny Maurice’a Maeterlincka, belgijskiego pisarza i laureata literackiej Nagrody Nobla z 1911 roku, opublikowany po raz pierwszy w 1901 roku. Autor, sam wieloletni pszczelarz, opisuje w nim funkcjonowanie rodziny pszczelej, łącząc własne obserwacje z ówczesną wiedzą przyrodniczą i refleksją nad miejscem człowieka w naturze.

Kolejne części śledzą roczny cykl ula: rojenie się i zakładanie nowego gniazda, budowę plastrów, narodziny i rywalizację młodych królowych, lot godowy, los trutni oraz pracę robotnic. Maeterlinck trzyma się zasady, że w ulu jest dość rzeczywistych cudów, by nie trzeba było wymyślać nowych, i z dużą dokładnością relacjonuje fakty, choć podaje je językiem poetyckiej prozy.

Motywem przewodnim jest poszukiwanie tego, co pisarz nazywa „duchem ula”, czyli zasady porządkującej zbiorowe życie owadów i podporządkowującej jednostkę dobru wspólnoty. Obserwacja pszczół staje się dla niego punktem wyjścia do pytań o inteligencję w przyrodzie, instynkt, poświęcenie, przyszłość gatunków i sens ludzkich społeczeństw.

Książkę czyta się dziś przede wszystkim jako klasykę literatury i wczesny przykład eseistyki przyrodniczej. Część zawartych w niej informacji biologicznych odzwierciedla stan wiedzy z przełomu XIX i XX wieku i została później uzupełniona lub skorygowana przez naukę, dlatego nie zastępuje współczesnego podręcznika pszczelarstwa.

Niniejsze ilustrowane wydanie w twardej oprawie ukazało się w serii „MaGia Klasyki”, w klasycznym przekładzie Franciszka Mirandoli. Zainteresuje miłośników literatury pięknej, pszczelarzy oraz czytelników ciekawych historii myśli o przyrodzie.