Znachor

„Znachor” Tadeusza Dołęgi-Mostowicza to powieść z 1937 roku, należąca do klasyki polskiej literatury popularnej. Znany warszawski chirurg, profesor Rafał Wilczur, dowiaduje się, że porzuciła go żona, zabierając ich córkę. Zrozpaczony upija się i pada ofiarą bandytów, a ciężko pobity traci pamięć.

Nie wiedząc, kim jest, wędruje po wsiach i podejmuje się dorywczych prac. W końcu przygarnia go wiejski gospodarz, a Wilczur, jako Antoni Kosiba, zaczyna leczyć okolicznych mieszkańców. Gdy w prymitywnych warunkach przeprowadza udaną operację kalekiego syna gospodarza, sława znachora szybko się rozchodzi. Powieść doczekała się kilku ekranizacji, z których najbardziej znana jest ta z 1981 roku w reżyserii Jerzego Hoffmana.