Ziemia niczyja

Gdy na frontach Francji i Flandrii trwa I wojna światowa, brytyjską prowincję ogarnia zagrożenie spoza ludzkiego świata. Kolejne wsie znikają pod naporem Lasu. W jego cieniu żyją Huldu, pradawne istoty, które nie zamierzają dłużej pozostawać na uboczu historii człowieka. Porywają dzieci i pozostawiają w ich miejsce podmieńców. Wojna ludzi nadal trwa, lecz mieszkańcy zagrożonych terenów muszą mierzyć się także z siłą, wobec której dotychczasowe reguły obrony okazują się niewystarczające.

Duncan Silver zna przemoc z okopów. Doświadczenie frontu go naznaczyło, a gniew kieruje teraz przeciw Huldu. Uzbrojony w broń palną i żelazny nóż zajmuje się odzyskiwaniem uprowadzonych dzieci. Kiedy zrozpaczona matka prosi go o pomoc, celem staje się czteroletnia Miriam. Dziewczynkę porwano sześć miesięcy wcześniej, a w domu pozostał podmieniec. Zadanie, które mogłoby wyglądać na kolejną niebezpieczną wyprawę do Lasu, odsłania znacznie większy konflikt. Miriam okazuje się ważna dla gry o władzę, której Duncan początkowo nie rozumie.

W miarę postępów poszukiwań wracają także sekrety z przeszłości samego Silvera. Bohater musi konfrontować się równocześnie z potęgą Huldu i z tym, co starał się zostawić za sobą. Richard K. Morgan zestawia realia Wielkiej Wojny z mroczną fantastyką: świat karabinów, okopów i zniszczonych ludzi styka się z lasem zamieszkanym przez istoty znane z dawnych wierzeń. Przemoc nie jest tu wyłącznie elementem walki o przetrwanie; wpływa również na sposób, w jaki Duncan podejmuje decyzje i ocenia swoich przeciwników.

Ziemia niczyja to samodzielna opowieść o próbie odzyskania porwanego dziecka w świecie, gdzie konflikt ludzi i Huldu zmienia los całych społeczności. Zagadka Miriam i przeszłość Duncana prowadzą fabułę przez obszar między historią a fantastyką, stawiając pytanie, kto zdoła przejąć kontrolę nad ziemią pochłanianą przez Las.