Zbrodnia i kara

Powieść Fiodora Dostojewskiego, opublikowana w 1866 roku, przedstawia trzynaście dni z życia Rodiona Raskolnikowa, byłego studenta żyjącego w nędzy w Petersburgu. Bohater dopuszcza się morderstwa, a następnie toczy psychologiczny pojedynek z sędzią śledczym Porfirym. Ważną rolę w jego losach odgrywa miłość do Soni, dziewczyny zmuszonej do prostytucji. Raskolnikow ostatecznie przyznaje się do winy, a epilog opowiada o karze, skrusze i duchowym odrodzeniu.

Choć fabuła opiera się na wątku kryminalnym, utwór stawia przede wszystkim pytania o granice wolności człowieka, o jego prawo do buntu, o naturę zła oraz o miejsce wiary i miłości w ludzkim życiu. Tłem wydarzeń są ubogie dzielnice Petersburga, ukazane w dusznej, przytłaczającej atmosferze. Książka należy do kanonu literatury światowej i jest lekturą szkolną.