Zarządzanie różnorodnością w Polsce w perspektywie instytucjonalnej: między legitymizacją a izomorfizmem

Monografia analizuje zarządzanie różnorodnością w polskich organizacjach z perspektywy teorii instytucjonalnej. Punktem wyjścia jest pytanie, w jaki sposób otoczenie społeczne oraz utrwalone wzorce działania wpływają na to, jak organizacje rozumieją różnice między ludźmi i jakie miejsce przyznają im w codziennym funkcjonowaniu. Różnorodność została tu przedstawiona jako zagadnienie dotyczące sposobu myślenia i działania organizacji, a nie wyłącznie jako zbiór cech jej członków.

Autorka łączy rozważania teoretyczne z wynikami własnego badania. Przygląda się instytucjonalnym uwarunkowaniom zarządzania różnorodnością w Polsce oraz praktykom, poprzez które deklarowana inkluzywność może znaleźć wyraz w działaniach organizacyjnych. Pozwala to rozpatrywać zarówno przyjmowane przez organizacje idee, jak i ich praktyczne zastosowanie.

Ważnym kontekstem analizy są legitymizacja i izomorfizm, wskazane w podtytule książki. Publikacja stawia zarządzanie różnorodnością w szerszej perspektywie relacji organizacji z otoczeniem i podobieństw między organizacjami. Zestawienie tej perspektywy z materiałem empirycznym służy opisaniu polskich praktyk w tym obszarze.