Zakonnica z Krakowa

Anka dorasta w Węgrowie na Mazowszu. Od dzieciństwa różni się od sióstr: bliska jest jej praca i przyroda. Z Adamem, chłopcem z sąsiedztwa, łączy ją szczególna więź, która z czasem przeradza się w uczucie. Mimo to Anka przeczuwa, że nie czeka jej małżeństwo.

Po wydarzeniu, które zmienia jej życie, podejmuje decyzję o wstąpieniu do zakonu. Nie wie jeszcze, że zamiast schronienia znajdzie tam cierpienie. Jej droga naznaczona jest niespełnioną miłością, poczuciem odmienności i okrucieństwem innych ludzi. Opowieść prowadzi przez doświadczenie uwięzienia oraz choroby, która staje się dla bohaterki sposobem ucieczki od zła.

Powieść Andrzeja F. Paczkowskiego jest inspirowana historią Barbary Ubryk, zakonnicy przetrzymywanej w XIX wieku w krakowskim klasztorze. Autor buduje własną fabułę wokół skąpych informacji o jej losach. Losy Anki i jej relacja z Adamem należą do literackiego ujęcia tej historii. Książka opowiada o utracie wolności, przemocy i ludzkiej obojętności, a także o potrzebie bliskości w sytuacji osamotnienia.